Нурила - Менсиз Жаша

Сулугу селкелер айланаң толун токко жеңил желпелер.
Түшүнбөйм ачан сага акыл эскирет.
Суранбай эми менен кайрылып келчи деп.
Куру бата бересин неге дайым куру бата.
Жок сурабап күндүк кеби менен такыр сураба.
Эми мен сиз жашап, эми мен сиз жашап.
Куру сөздөр менин тегиреп башымды.
Уккум келбейт азыр сөзүңдө эмес ыктыңды.
Азыр төкпөй калган жаздыгыма жашымды.
Күтпөй калган күндөп түндүн саатымды.
Бүттү сабырым, өчүрдүң үмүтүмдүн акыркы жалыны.