Девочка-пай
Сөйлетілім алаңдама тартын ба, Майзағайдай шындықтайтып жарқылда
Қалай ғана өмір сүрдімде алам, Бұрауыз сөз қалмаған соң артында
Заман қалай адам, қалай өзгерді талай таяқ жедіп қой
Қалқымыздың қамын жеген ұлдарын, Оғаламат қалық жауы дедік кой
Күні болған қазағынды сұрлаған, Қасиеттің қара рухын қорлаған
Ешқашанда, тарихымда, даламның, Кешегінде ұрыс-керіс болмаған
Сені бөскен қалық едік малына, Малын алса дайсын қалық налымай
Америка, Түркияға, қытайға, Жетіскеннен шашылдық батарғай.
Әке тұрып, сөйлеп кетті баламыз
Ағайыннан алыс кетті арамыз.
Үш миллионда яштан өлген бабамыз
Қалғанымз, қайда кетіп барамыз
Шымар ала болып кетті тілдері, Айда бүгін келді бүгін күнді, Тілден кетсе өнің қаса кетері
Қайдан елім қайдан ғана білмедің
Оң бір тілді сөйлегенде таңқылы, Қана тілді білмеу қандай заңдылы.
Өзер балан жалпақталан жатқанда, Қазірте асқынған, қыраң етасып кетті қасқырдан.
